Nieuwsblog

Reanimatiecursus door professionals

20-12-2018
Corpus Mentis biedt de reanimatiecursus met AED (BLS) gegeven door professionals (IC verpleging / ambulance /...
Lees verder

Weet jij waar een defibrillator (AED) hangt?

08-10-2018
  Foto: ANP Een op de drie weet volgens Hartstichting niet waar defibrillator hangt  08 oktober 2018...
Lees verder

De meeste Nederlanders kunnen niet reanimeren

09-08-2015
Uit recent onderzoek blijkt dat 74 % van de Nederlanders niet kan reanimeren. Uit het onderzoek bleek tevens dat 29 %...
Lees verder

Mythes ouderen na reanimatie

02-08-2015
Er is een beeld ontstaan dat reanimeren bij ouderen een grote kans geeft dat zij als een kasplantje verder moeten...
Lees verder

Vallen van schrik

18-07-2013
Iedereen kent het wel: het plotseling dreigen te vallen. Bijvoorbeeld wanneer je in een opeens optrekkende bus staat. Of als je op straat struikelt over een opstaande stoeptegel.

Promovendus Lars Oude Nijhuis (fysiotherapeut en biomedicus) onderzocht hoe mensen zich op de been proberen te houden wanneer zij volkomen onverwachts uit balans worden gebracht. Dit onderzoek is belangrijk om valincidenten te voorkomen bij bevolkingsgroepen die veel vallen, waaronder ouderen of patiënten met neurologische aandoeningen zoals de ziekte van Parkinson. 

Een val heeft bij hen vaak grote gevolgen, zoals een gebroken heup. Oude Nijhuis deed onderzoek naar de vroege balansreacties tijdens een val. Deze reacties kun je onderzoeken door mensen op een platform te laten staan en dit plotseling te laten bewegen. Meestal gebeurt dit in een serie, door het platform een aantal keren na elkaar op precies dezelfde wijze te bewegen. Als maat voor de balans wordt dan het gemiddelde van de opeenvolgende reacties genomen. Ten onrechte is hierbij tot op heden geen rekening gehouden met de reactie op de allereerste balansverstoring, terwijl deze waarschijnlijk het meeste lijkt op een onverwachte val in het dagelijks leven.

Uit het onderzoek van Oude Nijhuis blijkt dat de allereerste balansreactie veel groter en ook veel inefficiënter is dan alle daaropvolgende reacties. Dit kan worden verklaard door het optreden van een schrikreactie, die kennelijk gepaard gaat met extra instabiliteit en een groter valrisico. Aan de andere kant toont Oude Nijhuis aan dat schrikreacties soms ook nuttig zijn voor de balanshandhaving. Door het schrikken zijn gezonde proefpersonen namelijk in staat om hun balansreacties sneller te activeren.

De resultaten van dit onderzoek geven belangrijke nieuwe aangrijpingspunten om een val in het dagelijks leven te voorspellen. Bovendien kan nu onderzocht worden in hoeverre afwijkende schrikreacties bijdragen aan het valrisico van patiënten. Hiermee is een basis gelegd voor nieuwe therapeutische interventies, zoals balanstraining om de schrikreacties te verminderen.

Cursusleiden

Neurologie

Psychologie

Fysiotherapie